” Nog een paar dagen te gaan en dan reizen Rudy en ik met de trein van Amiens naar Bordeaux. Vandaag nog één training afwerken, morgen rusten, donderdag reizen en vrijdag loslopen. Hopelijk kan ik een mooi einde geven aan een lang seizoen vol met vervelende gebeurtenissen (voor mij dan). Na de EK<23 in 2005 is er qua blessures een hoop mis gegaan en moest ik 2006 aan de kant blijven. Een goede comeback was welkom in 2007, maar daar moest ik in ieder geval tot Woerden op wachten. Het is een zwaar jaar geweest, maar het heeft me wel sterker gemaakt en me vol met motivatie de laatste wedstrijden en het volgende seizoen ingestuurd.
Trainingsmaatje Pelle heeft er ook zin in… Elke dag krijg ik via msn een nummer van het aantal nachtjes dat hij nog moet slapen voordat hij kan starten. Hij stuitert serieus, via msn, bijna van mijn beeldscherm af. Samen uren besteed aan het uitzoeken van muziek voor Talence (iedereen heeft zijn eigen muziek, een DJ zorgt voor de juiste sfeer).
Ook Rudy heeft er zin in. Ook zijn seizoen is niet zo verlopen als hij had gewild en volgend jaar wordt het nog zwaarder omdat het erop gaat lijken dat de Olympische limiet hoger wordt dan de Franse WK limiet van dit jaar.
Er rest mij nog één ding te doen en dat gaat morgen gebeuren: de kapper. Zodra ik naar de kapper ben geweest komt het allemaal goed. 
”
“
” Na een goede treinreis met de Thalys (het wordt eens tijd dat ze die hoge snelheidslijn openen in Nederland want dat scheelt denk ik 1.5 uur reizen tussen Amsterdam en Parijs) kwam ik uiteindelijk aan in Amiens. Ik blijf de komende weken in Frankrijk en bereidt hier Talence voor. Joe zal twee weekenden over komen vanuit Engeland en verder zal ik gaan trainen met de coach van Rudy (Jean Paul Bourdon).
Van de week heb ik bericht gehad dat ik mee mag doen in Talence. Het is de eerste keer dat ik daar zal starten en ik heb er veel zin in. In 2005 en 2006 kon ik niet meedoen vanwege blessures, maar ik was in 2005 wel toeschouwer bij Rudy. Het was echt een superleuke ervaring om te kijken maar ik denk dat meedoen nog veel beter zal bevallen. Ik heb mijn vorm tot nu toe goed kunnen vasthouden, alhoewel ik wel weer een aantal zware trainingen tegemoet ga. Verder ga ik veel rusten en studeren. Ik heb mijn studie weer opgepakt nadat ik door omstandigheden geen motivatie/concentratie had om goede resultaten te boeken. Nu lukt het wel allemaal weer en gaat het werk ook een stuk sneller.
Ook zijn we alweer plannen aan het maken voor volgend jaar. Er gaan een aantal dingen veranderen, maar alles zal in het teken staan van Beijing. Wanneer de plannen vast staan zal ik jullie op de hoogte brengen.”
“
” Gister moest ik met de vrouwenploeg van Hera naar Vught voor de degradatie/promotiewedstrijd. Alhoewel ik heel slecht was hersteld van mijn zevenkamp in Woerden heb ik me toch over laten halen een 400 te lopen.
Ik begon met horden en liep een slechte race, omdat ik helemaal achterover hing. Toch won ik de race en aangezien we punten kregen op plaats in plaats van prestatie, waren de eerste volle punten binnen. Anderhalf uur later dan toch maar in het startblok voor de 400. Ik had het deelnemersveld gezien en dacht wel dat ik de race zou kunnen winnen. Johan (onze ploegleider) had van te voren gezegd dat ik bekeken moest lopen en alleen voor de winst moest gaan. Toen ik na 150m al op kop lag heb ik het gas eraf gehaald en ben ik nog 250m doorgerold. Als eerste over de finish (in 58.21) en helemaal niet moe. En een tevreden Johan.
Aan het eind van de dag moest ik nog estafette lopen in de 4×100 samen met Carola van Wagtendonk, Kirsty Mann en Nikki Rodenburg. Ik liep als laatste. De andere meiden liepen goed, alleen moest ik inhouden om het stokje binnen de lijnen te krijgen, hierdoor liepen we een achterstand op. Ik heb alles op alles gezet om toch als eerste over de finish te komen, maar dat is niet makkelijk als je 3m achter loopt. Gelukkig gebeurde wat vorige week ook al lukte: ik lanceerde mezelf uit de bocht en kreeg het toch nog voor elkaar als eerste over de finish te gaan.
De damesploeg deed het verder ook erg goed en daardoor blijven we ook vorig jaar in de eredivisie en mogen we dus weer aantreden bij de NK-clubs.”
“Yesterday I had to go to Vught (in the south of Holland) to compete in the interclubs. It was a competition which decided who stayed in the superleague and who relegated to first league. Even though I haven’t recovered very well from the heptathlon last week, the team leader managed to persuade me to run a 400.
I started with the 100m hurdles. It was a very bad race, because I was leaning backwards a lot instead of attacking the hurdles. But the most important thing for the team was that I won the race as we get points for place instead of result. One hour later I had to start the 400. I had seen the participants list and thought I would be able to win. Johan (our teamleader) said I shouldn’t push myself if it wasn’t necessary. So after 150m I already passed everyone and decided to release the gas and role ‘home’. i won the race in 58.21 and wasn’t very tired.
I finished the day with a 4×100 relay along with Carola, Kirsty and Nikki. The girls ran very well (I ran last leg), but I started to fast and had to stop to get the batton within the lines. Then i had to make up a 3m gap. I was happy that I could do what I did last week on the 200: launch myself of the turn. So I could pass the other girl and we won the relay. Because the whole team did well we won the competition and we will stay in the superleague.”
Laatste reactie