“Naast een aantal lieve reacties (zowel op mijn website als per mail en sms), zijn er toch een aantal mensen die bang zijn dat ik de Nederlandse atletiek ga verlaten. Bij deze wil ik iedereen geruststellen: Ik ben en blijf Nederlandse, ik blijf uitkomen voor mijn Nederlandse club (av Hera), ik train regelmatig bij een Nederlandse trainer (naast de trainers die ik heb in Frankrijk en in Engeland). De reden dat ik een huis heb gekocht in Frankrijk is dat ik dan dichterbij de baan kan zijn in de tijd dat ik in Frankrijk ben. Als ik in Nederland ben, verblijf ik bij mijn ouders. Uiteraard zijn er perioden dat ik meer in Frankrijk zal zitten, maar er zijn ook perioden dat ik meer in Nederland zal gaan verblijven (denk aan het Nederlandse wedstrijdseizoen, waar ik wel degelijk mijn gezicht zal laten zien.)
Op dit moment zit ik weer meer dan een week in Nederland. Ik ben afgelopen weekend bij het Olympische weekend geweest en ik moet zeggen dat ik het erg gezellig vond. Ook Rudy heeft weer lekker zijn Nederlands kunnen ophalen en ook hij heeft het erg naar zijn zin gehad.
Daarna lekker naar mijn ouders. Mijn moeder was zaterdag jarig, maar omdat mijn broer en ik er allebei niet waren, zijn we dinsdag lekker uiteten geweest. Heerlijk gewokt bij een chinees restaurant.
Aanstaande zaterdag vieren we sinterklaas. We vieren het dit jaar eerder omdat Rudy en ik er dan bij konden zijn. Wij gaan namelijk 4 december voor 6 weken naar Zuid-Afrika (Potchefstroom). De eerste 3 weken ga ik met de Franse ploeg mee en daarna zitten we een week zonder coach. Na de kerst komt Joe voor 2 weken. Wat ik begrepen heb is dat het meer een internationaal kamp wordt met het Franse team, een Italiaanse en Zwitserse meerkamper en ik dus als Nederlandse. Ik heb er echt heel veel zin in.”
“
“Yep, het is over met niksen… de trainingen zijn sinds begin november weer begonnen. Hoewel ik nog geen plyometrie mag doen, vanwege mijn knie, kan ik inmiddels pijnvrij hardlopen, werpen en zelf al springen (maar ja dat doe ik met mijn andere been 
).
Vorige week heb ik mijn eerste hoogspringtraining gedaan met Jean Paul. Het is raar om te moeten indraaien vanaf de andere kant, maar Jean Paul zegt dat dit vanzelf zal gaan als ik de bocht zal gaan ‘voelen’.
Mijn trainingen bestaan op dit moment uit lopen, kracht, circuits, loopscholing en ik ben ook al begonnen met wat technische onderdelen (hoog, ver en kogel), maar ook die onderdelen bestaan vooral uit veel werk verzetten. Zo maakte ik met kogel van de week 70 worpen in één sessie (voorover, achterover, stand met verschillende gewichten etc). Ook met ver is het voornamelijk afzetten maken (over horden, van een plank, van de grond, op de hoogspringmat etc). Zodra ik weer loopsprongen en hinken kan maken met links gaat ook de plyo weer beginnen.
Inmiddels ben ik al aardig ingeburgerd hier in Amiens. Zo werd er afgelopen vrijdag een bijeenkomst gehouden in Picardie voor alle atleten die zich kunnen kwalificeren voor de Spelen, en ik was ook uitgenodigd (ik ben dan wel geen Française, maar woon en train wel in Picardie) en werd ik gelijk uitgenodigd om samen met Rudy mee te lopen in een prominentencross (2km) in Amiens. Dus samen met Rudy heb ik zaterdag een cross van 2km gelopen (voor het eerst sinds 10 jaar stond ik weer in de modder). Het was om de organisatie een plezier te doen, want ik moet me nog een beetje profileren hier . Rudy en ik kwamen samen na precies 10 minuten over de finish…. wat een prestatie!!
Verder valt er niet veel te vertellen, behalve dat ik het heerlijk vind om te weten dat mijn vingers en tenen er niet meer af hoeven te vriezen als het vriest, dat ik mijn duikbril en zwemvliezen thuis kan laten als het regent en dat ik al mijn technische trainingen gewoon kan doen, ook al sneeuwt het. Heerlijk zo’n indoorhal!!”
“
“Ik heb al een keer eerder genoemd dat er dit seizoen wat dingen zouden gaan veranderen. Uiteindelijk gaat er meer veranderen dan ik op dat moment dacht.
Al een tijdje zit ik met de gedachten in mijn hoofd om naar Frankrijk te verhuizen. Van deze gedachten heb ik al mijn trainers meteen op de hoogte gebracht en zij hebben mij geadviseerd goed na te denken over hoe ik het jaar dan ga indelen.
Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt: ik ga de Spelen in Frankrijk voorbereiden. Onder andere omdat ik dan in Amiens woon en, op 5 minuten afstand, onbeperkt toegang heb tot een indoorhal waar al mijn trainers welkom zijn.
Nadat ik Joe erover had verteld was eigenlijk de conclusie dat het voor hem veel makkelijker is om over te komen naar Amiens, dan naar Heerhugowaard en ik zal hem dus veel vaker gaan zien.
Na goed overleg met Hans hebben wij besloten dat ik regelmatig naar Nederland kom voor technische trainingen. Dit zou genoeg moeten zijn om mijn werpnummers op niveau te houden.
Na goed gesprek met Arno hebben we besloten dat onze trainers-atleet-samenwerking hier ten einde loopt. Dit komt voornamelijk omdat ik opnieuw moet leren hoogspringen en het is niet goed als daar twee trainers mee bezig zijn. Omdat ik het grootste deel van de tijd in Frankrijk zal zijn is het te moeilijk om dat dan bij Arno te leren.
Arno verdwijnt niet compleet op de achtergrond. We hebben 4 jaar samengewerkt en prachtige momenten en diepe dalen samen verwerkt. Buiten het feit dat hij een goede vriend blijft, is hij ook nog steeds mijn webmaster.
Mijn trainerskorps zal dit jaar bestaan uit Joe en Hans en zal zich uitbreiden met Jean Paul Bourdon. Jean Paul is de trainer van Rudy en heeft een goede staat van dienst wat betreft meerkamp (twee tienkampers over 8000p en drie zevenkampsters over 6000, waarvan de bekendste Marie Collonvillé).
Jean Paul zijn specialisme binnen de meerkamp is hoogspringen (4 meerkampsters over 1.82) en dat is dan ook het onderdeel dat ik bij hem zal gaan trainen.
Ik ben overigens mijn trainingen alweer langzaam aan het uitbouwen. Vorige week ben ik bij Dr Vergouwen geweest en mijn kniepees is zo goed vooruit gegaan dat ik al weer meer mag doen. Uiteraard ben ik nog niet uit de gevarenzone, maar het gaat de goede kant op.
Nu ik in Amiens ga wonen, zijn Rudy en ik op zoek gegaan naar een huis. We wilde een huis gaan huren, maar dat bleek veel te duur. Het was dus wachten op de woningbouw in Frankrijk. Wel was ik al begonnen met snuffelen voor een koopwoning. En die vond ik op internet: een 3-kamer appartement, bijna in het centrum van de stad en 5 minuten van de baan.
Rudy heeft het bezocht en was erg enthousiast. We hebben een aanbod gedaan en dat is geaccepteerd. Uiteraard wilde ik het eerst zelf zien voordat ik mijn handtekening zette, dus ben ik met mijn moeder naar Amiens gereden. Het appartement beviel zo goed en er hoeft zo weinig aan gedaan te worden dat we besloten hebben het te kopen.
We krijgen pas in Januari de sleutel, maar we gaan toch van 4 december tot 11 januari naar Zuid-Afrika dus het komt nog niet eens zo heel slecht uit.
Ik hou jullie op de hoogte…”
“
Laatste reactie