De eerste dag begon goed met een pr op de horden 13.52s.
Vorige week hadden mijn coaches en ik dat het een stuk safer zou zijn als ik toch met links zou afzetten ipv met mijn ‘nieuwe’ been. De wedstrijden en trainingen liepen de laatste weken niet naar wens. Ik heb de hele winter niet met links getraind maar sprong toch een verdienstelijke 1.70.
Na 2 ongeldige pogingen met kogel kwam er een degelijke 15.24 op het scorebord.
Daarna kwam de beruchte 200. Bij het uitkomen van de bocht wilde ik aanzetten en voelde meteen kramp. Na een tweede poging aan te zetten heb ik het niet meer geprobeerd en de race op souplesse uitgelopen. De 24.99 was voor mij echt een slechte tijd, maar ik wist hoe het kwam.
Gelukkig was Rick Menick er en hij heeft me meteen behandeld, waardoor ik de volgende dag met ver van start kon. 5.95 was niet slecht, maar zeker niet de afstand waar ik op had gehoopt. En ook met speer zette ik een goede afstand neer, maar was toch niet tevreden (50.24). Tijdens de derde worp voelde ik een pijnscheutje door mijn hamstring gaan en mijn eerste gedachten waren dat hij scheurde.
Ik kon de 800m niet meer lopen, en dus ging mijn 2e doel (vormbehoud) aan me voorbij.
Gister (woensdag) ben ik bij Peter Vergouwen geweest in de Gelederse Vallei. Dr Geertsema heeft een acho gemaakt en zag gelukkig geen scheur. Wel was er een vochtbubbeltje te zien. Na die te hebben uitvergroot bleek dat op een miniem stukje het spiervliesje van mijn spier was losgegaan.
Dr Vergouwen zei dat dit geen grote blessure is, maar wel even goed behandeld moet worden. Dit betekent een 6-daags regime, en daarna langszaam opbouwen.
Het herstel wordt geschat op 2 weken. Hierdoor zal ik niet in Gotzis kunnen starten.
Waar en wanneer ik weer een meerkamp ga doen is nog niet helemaal duidelijk. Eerst wil ik mijn hamstring laten herstellen en daarna gaan we beslissen waar ik zal gaan starten.
Er is nog voldoende tijd om mijn vormbehoud te tonen en ik kom daardoor niet in tijdsdruk.
I started the first day with a pb in the hurdles (13.52). In the high jump my coaches and I decided it would be better if I jumped of my left leg. I trained the whole winter to jump of my right leg, but the last couple of weeks training and competitions didn’t go as expected. A solid 1.70 was the result of one training session of the left leg.
I started the shot with two fouls and had to play it safe in the third. 15.24 was a reasonable distance but I wasn’t completely happy with it. Then I ran the 200. When I wanted to push hard when I came of the turn I felt cramp. After the second attempt to push I gave up and ‘rolled’ to the finish line.
I was happy my physio Rick was there, so he could treat me immediately. Therefore, I was able to start the long jump. 5.95 wasn’t a bad distance for me, but I did expect a little bit more. And with the javelin I felt the same. 50.24 is not bad at all, but I do think I am capable of more. During the third throw I felt pain in my hamstring and my first thought was that I had torn it. I couldn’t run anymore and had to skip teh 800. That was the end of my second goal (proofing shape).
Yesterday I went to the hospital (Gelderse vallei) to do a scan. Dr Vergouwen and Dr Geertsema looked at the muscle and didn’t find a tear. They did see a little ‘bubble’ of fluid (2mm). Zooming in it turned out the fascie of the muscle was detached from the muscle (just minor as it was only 2mm). They said it is not a major injury and by following a strict regime teh next week I should be able to train in 2 weeks time. But that does mean I will miss Gotzis.
Where and when I will do my next hepathlon is not clear yet. I want to recover first and than decide what is the best thing to do. There is no pressure at the moment, as there is still a lot of time for qualifying.
4 Responses to “Desenzano”