In Corbie huist ook het Regionale revalidatiecentrum. Dit is de laatste twee en de komende 10 weken mijn tweede thuis. Ik ben er namelijk 3 dagen in de week van 09:00 tot 17:00 aan het revalideren.
Het programma is zwaar.
Mijn dag begint met 15min fietsen, gevolgd door 30min rekken onder leiding van de fysiotherapeut.
Daarna mag ik werken aan mijn propriosepsis (balans- en stabiliteitsoefeningen). Het uur erna wordt gevuld met concentrische krachttraining in de cybex en 30 min met de handfiets (hier ben ik gelukkig bijna vanaf, ik mag vanaf woensdag gewoon fietsen).
Het laatste uur in de ochtend staat in het teken van Balneotherapie. In het zwembad worden mijn knie blootgesteld aan sprongwerk (in het water is de impact van het neerkomen nihil waardoor ik dit pijnvrij kan). Daarnaast loop ik hard in het water en ik doe verschillende oefeningen om mijn beenspieren te versterken.
Om 12 uur mag ik dan eindelijk 1.5 uur rusten. De maaltijd wordt verzorgd en is piekfijn in orde.
De middag begint weer met een half uur rekken met de fysio. Daarna ondergaat mijn linkerbeen een tweede krachttraining (dit keer excentrisch), gevolgd door 20min ijs. Meestal is er dan een kwartiertje tijd om te tafeltennisen met een mede kniepatient.
Ik keer vervolgens terug in het zwembad voor een hardlooptraining tegen een jetstream in. De dag wordt afgesloten met een potje waterpolo.
Als ik ‘s avonds thuis kom, ben ik bekaf. Op de dagen dat ik niet in Corbie ben doe ik oefeningen voor mijn knie die het centrum me heeft gegeven.
Het nadeel is wel dat ik de eerste 4 a 5 weken van de therapie niet mag trainen. Er is onderzoek gedaan naar dit protocol en het bleek dat de kniepees wordt overbelast als je ernaast ook nog gewoon doortraint.
Na een paar weken gaat de excentrische krachttraining eruit en zal ik nog maar halve dagen aanwezig zijn, dan mag ik ook mijn training rustig en gedoseerd weer oppakken (het hardlopen dan).
Wel ben ik op de vrije dagen regelmatig op de atletiekbaan te vinden om mijn bovenlichaam te voorzien van extra spierkracht of om zittend en liggend de medicinbal een eind weg te smijten.
It is also the town where the regional Rehabilitation centre settled a few years ago. This will be my second home for the coming 10 weeks (and it has been the last two weeks). Three times a week from 9am til 5pm, I will be working hard to recover from my knee injury)
The programm is tough. My day starts with 15 min on the bike, followed by 30 min of stretching. Then I have to train the propriosepsis of my knee (stability exercises).
I move on to the cybex machine for a strength session (concentric), followed by 30min of bike. The last hour of the morning session is filled with balneo therapy. In the pool I started doing jumping (the impact is a lot lower) and running work.
At noon I have my well-deserved lunch break. The meals are provided by the hospital and are quite good.
My afternoon session starts with 30 min of stretching, a cybex strengthing session (eccentric) en icing the tendon. Most of the times there is some time to play some table tennis. The last hour will be filled with a running session in a jetstream and waterpolo.
By the end of the day I’m pretty exhausted. The days that I am not in Corbie I do exercises that the rehab team gave me (they belong to the protocol). The bad side of this all is that I can’t train the first 4 or 5 weeks of the protocol. Research pointed out that the knee wil be overtrained if the patient trains fully besides the treatment. So all i’m doing at the track now is weights training for my upper body and medicinball (in a sitting position). After 6 weeks, if everything goes well, they will stop the eccentric sessions. That means I will only have to come half a day. Hopefully I can pick up training then, too.
1 Response to “Corbie”