volgende stapNext step

De afgelopen weken zijn zware weken voor me geweest. 10 November ben ik begonnen met mijn revalidatieprogramma in Corbie. In eerste instantie hadden ze gezegd dat ik 5 weken niet mocht trainen, maar we hebben onderweg besloten dat ik het heel rustig aan zou doen en ik pas weer zal trainen als ik geen krachtsverschil in mijn bovenbeen spieren meer heb. Ook moet ik pijnvrij zijn.
We hebben langzaam opgebouwd met krachttraining en stabiliteitsoefeningen. Vanaf de 6e week ben ik begonnen met kleine sprongetjes (voor die tijd deed ik dit alleen in het zwembad waardoor de impact bij het landen minimaal is). Eerst tweebenige sprongetjes en sinds een week mag ik kleine hinkjes maken met mijn linkerbeen. Ik was in het begin een beetje bang, maar ik heb gelukkig geen pijn gehad (het is de eerste keer sinds 3 jaar dat ik helemaal pijnvrij spring, daarvoor voelde ik altijd wel ‘iets’).

Toen ik begon was mijn linker quadricep 20% minder sterk dan de rechter. Mijn linker hamstring was daarentegen veel sterker dan rechts, wat komt doordat ik het gebrek aan kracht in mijn quadriceps compenseerde met mijn hamstring. Dit was allemaal getest in een cybex machine (een machine waarmee je de kracht van je quadriceps en hamstrings kan testen en trainen).
Ik heb hard gewerkt de afgelopen 3 maanden en het resultaat is dat ik tijdens de cybextest, vlak voor de kerst, geen krachtsverschil meer had tussen links en rechts. (en beide benen waren sterker dan de eerste keer).

Dat betekent dat ik toe was aan de volgende fase in het programma. Na een leuke kerst te hebben gehad, eerst met Rudy’s familie en daarna met de mijne, en na een leuke oud&nieuw in Parijs, heb ik gister een hardlooptest te gaan. Die was deels bedoeld om te kijken hoe mijn conditie ervoor stond, en deels om te kijken of mijn pees mee werkte. Mijn kniepees heeft het goed gehouden, ik heb geen pijn gehad tijdens het lopen en ook geen reactie erna. Met mijn conditie is het iets minder goed gesteld , wat ikzelf overigens geen wonder vind, ik heb hooguit 4 weken getraind sinds Peking.

Vanaf aanstaande maandag ga ik alleen nog in de ochtend naar Corbie (ik ging al die tijd 3 hele dagen heen) en ik mag weer beginnen met joggen. Ook mag ik zelf mijn concentrische krachttraining gaan oppakken en zal ik in Corbie alleen nog excentrisch trainen om mijn pees ‘actie-klaar’ te maken.

Het kan nog enige tijd duren eer ik weer een zevenkamp ga doen, want kleine hinkjes lijken niet echt op hoogspringafzetten, maar ik ga de goede kant op.

The last couple of weeks have been very tough for me. I started my recovery program on 10 November. They said I couldn’t train for 5 weeks, but along the way we decided to take more time and to start training only when the strength levels in my quadriceps were the same in both legs. I also had to be pain free before starting to train again.

I followed a slow build up with strength sessions and stability exercises. The 6th week I started to do little two legged jumps (I used to do this in the pool, where the impact of landing is limited).
Last week I also started little hops (one legged jumps). I was a bit scares it would hurt me, but fortunately I didn’t feel any pain (for the last three years i always felt ‘something’ in my knee)

When I started I did a test in a Cybex machine (a machine that tests the strength of your quadriceps and hamstrings). My left leg was 20% weaker than my right leg. However, my left hamstring was considerably stronger (it basically compensated my quad).

The last three months I have been working very hard and the results is a big improvement on my test results. Not only do I not have a strength difference anymore, but both my legs are also stronger than before, too.

It means that I am ready to move on to the next phase of the recovery program. After having a wonderful Chrismas, first with Rudy’s family and then some days with mine, and after a lovely New Years Eve in Paris, I did my first running test yesterday.

Part of the test was to see what the level of my physical fitness was, and part of it to see if my tendon would handle it. My tendon was fine, I felt no pain during the exercise, nor afterwards. The bad news is that my fitness is not too good , which, in my opinion, is not a miracle as I only trained for four weeks since Beijing.

The last for weeks I will only go to Corbie three mornings a week (I used to go three complete days) and I can start jogging again. We also agreed that I will do my concentric strength sessions myself and I’ll do the eccentric stuff in Corbie (the eccentric exercises are necessary to make the tendon ‘impact-ready’).

It might take a while before I will be able to perform in a heptathlon, because little hops are not even close to a high jump take of, but I’m heading for the right direction.