Wow

Ik schaam me echt diep dat ik niet vaker heb geschreven op mijn website. Er is zoveel gebeurd de laatste paar maanden dat ik niet eens weet waar ik moet beginnen. Gelukkig is twitter gelinkt aan mijn site zodat er toch nog updates kwamen. De Nederlanders konden mijn belevenissen ook volgen op LosseVeter.

Al met al is er veel gebeurd. Ik heb hard getraind, een wedstrijd gedaan deze winter. Besloten dat ik daar eigenlijk nog niet fit genoeg voor was en dus ging ik weer trainen.
Rudy en ik zijn officieel verhuisd. Al onze spullen staan nu in Apeldoorn en we hebben een ontzettend fijn appartement, ook al is nog niet alles helemaal af.

We zijn naar Valencia geweest op stage, waar de trainingen op zich goed zijn verlopen, maar waar ik toch niet helemaal fit vandaan kwam. Helaas kan ik dus geen gebruik maken van mijn uitnodiging voor Gotzis, waar ik zo ontzettend blij mee was aan het begin van het jaar.

Mijn basis is gewoon nog niet goed genoeg om een meerkamp te doen. Mijn lichaam geeft voorlopig aan dat ik nog niet verder kan gaan dan de trainingen die ik nu doe. Dat is natuurlijk heel jammer, maar ik heb mezelf beloofd de tijd te nemen en alles stapje voor stapje te doen. Dat betekent nu dat ik nee moet zeggen tegen één van de leukste wedstrijden van het jaar.
Wanneer ik wel een meerkamp ga doen is nog onduidelijk. Mijn lichaam en de trainingen geven vanzelf aan wanneer ik er klaar voor ben.

I feel very ashamed for not writing for such a long time on my site. So much has happened in the last few months that I even doný know where to start. Luckily, twitter is linked to my website so most of you are updated anyway. And the Dutch people could follow me on LosseVeter (a Dutch athletics website).

All together a lot happened. I trained hard, did one meeting indoors, decided I wasn’t fit enough yet to compete, so I went back into training.

Rudy and I officially moved to Apeldoorn now. All our stuff is in the apartment and we have a lovely place to live now, even though it hasn’t been finished yet.

We went to Valencia for an April training camp. All the training sessions I did there went well, but back at home I wasn’t completely fit. Unfortunately that made me decide to skip Gotzis. It makes me sad not to compete in one of the nicest heptathlonmeetings in the world, but my body just says ‘not yet’. It is a shame, but at the same time I realise that I promised myself to take my time, go step by step. I have to listen to the signs of my body.
I don’t know yet when I will do a heptathlon. Both my body and my training sessions will tell when I’m going to be ready.