Het is alweer enige tijd geleden dat jullie iets van me hebben gehoord. Dat houdt niet in dat er niks met me is gebeurd de afgelopen maanden. Sterker nog: er is hartstikke veel gebeurd.
Ik heb afgelopen zomer geen seizoen gedraaid. Na de revalidatie van mijn knieblessure wilde ik zo graag terugkomen op hoog niveau dat ik te hard ben gaan trainen en daardoor overtraind raakte. Ik heb daardoor sterk getwijfeld of ik nog wel door wilde met topsport, een maatschappelijke carrière lonkte.
Na het kijken van de Europese Kampioenschappen atletiek besefte ik dat ik eigenlijk nog niet wilde stoppen, die maatschappelijke carrière kon nog wel een paar jaar wachten, maar voor atletiek was het nu of nooit. Maar hoe dan? En waar? In Frankrijk was het fijn wonen en de sportfaciliteiten waren ook super, maar als er geen goede trainer zit en je hebt geen trainingsmaatjes, dan kom je niet zo ver. Ik denk dat daar ook een deel van mijn motivatiedip vandaan kwam.
Ik ben gaan kijken naar de mogelijkheden om weer in Nederland te gaan trainen. Ik heb uiteindelijk gekozen om me aan te sluiten bij de groep van Vince de Lange, die onder andere Eelco Sintnicolaas naar het zilver op de tienkamp (EK) had gebracht.
Intussen ben ik nu zo’n 7 weken in Apeldoorn. We mogen gebruik maken van de indooraccomodatie van het Omnisport en de atletiekbaan in Apeldoorn. Ook is de (para)medische situatie erg goed geregeld. We hebben intussen een appartement gevonden vlakbij de atletiekbaan en onze flat in Frankrijk staat te koop. Hopelijk gaat dit allemaal snel.
Trainen bevalt goed, het is fijn om me weer topsporter te kunnen voelen. Het voordeel van blessures en overtraining is dat ik achteraf kan zeggen waar het mis is gegaan. Als ik nu voel dat ik te hard train kan ik meteen een stapje terug doen.
Mede dankzij mijn sponsors (Bouwbedrijf De Nijs, LosseVeter en Adidas) kan ik toewerken naar mijn grote doel: deelname aan de Olympische Spelen van London in 2012. Ik ben dan 29 jaar en zou op de top van mijn carrière moeten zitten. Hopelijk geven deze nieuwe situatie met een nieuwe trainer, nieuwe trainingsmaatjes, een nieuwe stad en een nieuw huis me een enorme boost en kan ik me volgend jaar, als tussenstap, al kwalificeren voor de Wereld Kampioenschappen in Daegu, Zuid-Korea. Voor iemand die erg van de Aziatische keuken houdt geen straf !!
Groetjes en tot de volgende keer
It has been a long time since you have heard from, but that doesn’t mean nothing has happened in the last few months. Lots of things have changed for me and it is about time that I’ll tell the world 
.
Last season was a total disaster for me. After my knee rehab I was so motivated to train hard that i went over the edge: overtraining was the result. I have doubted a lot whether or not I wanted to continue my sports career or if it was better to focus on a social career.
After watching the European Championships I realized that athletics wasn’t done yet and that my social career could waith a couple of years longer. But how? And where? Even though the training facilities in France are good, when there isn’t a good coach and when you can’t find any training partners, success is far away. I think part of my motivational dip came because of the situation I was training in.
I looked at the posibilities to train in the Netherlands again and quickly found a new coach in Vince de Lange, the man who coached Eelco Sintnicolaas to the silver decathlon medal in Barcelona.
Seven weeks ago I moved back to Holland. Rudy came with me. We can use the facilities of AV34 and the indoortrack in Apeldoorn. The (para)medical situation is very good here and we were very well received. We found an apartment near the track and our apartment in France is for sale. Hopefully that will be sold quickly.
Training is going well. It is nice to feel like a topathlete again. The good side of overtraining is that I know the signs now. When thing are too hard or heavy I take a step back.
Thanks to my loyal sponsors (contstruction compant De Nijs, athletics website LosseVeter and Adidas) I can work towards the main goal of coming years: the Olympic Games of London 2012. I will be 29 years old by that time and they say that this is the perfect age for a major score.
Hopefully this new situation with a new coach, new training partners, a new town and a new house will give me a major boost to achieve my goals. It would be nice if Korea will be on my path to London. World Championships in Korea won’t be a major punishment for someone who loves Asian food.
